Oftalmoloji

Göz hastalıkları, en yaygın sağlık sorunlarından biridir. İnsan ömrü uzadıkça, hemen herkes hayatının bir döneminde en az bir kez göz problemi yaşar.

Dünya genelinde en az 1 milyar kişinin görme bozukluğu vardır. Oysa bunların çoğu önlenebilir ya da tedavi edilebilir durumdadır. Zamanında tanı konulmadığında görme kaybı, hem bireylerin yaşam kalitesini olumsuz etkileyebilir hem de sağlık sistemleri ve sosyal bakım hizmetleri üzerinde önemli bir yük oluşturabilir. Görme sorunları her yaştan insanı etkiler ama en çok 50 yaş üstünde görülür. Küçük yaşta ciddi görme kaybı yaşayan çocuklarda okul başarısı düşerken, yetişkinlerde iş verimliliği azalır, işgücüne katılım zorlaşır ve depresyon riski artar.

Görme kaybı ve körlük, dünyanın her yerinde insanların yaşamını etkileyen önemli sağlık sorunlarıdır. Özellikle düşük ve orta gelirli ülkelerde göz sağlığı hizmetlerine erişimin daha sınırlı olması nedeniyle bu sorun daha büyük boyutlara ulaşmaktadır.

Görme bozukluklarının en yaygın nedenleri arasında kırma kusurları (miyop, hipermetrop ve astigmat) ile katarakt yer alır. Bunun yanı sıra yaşa bağlı sarı nokta hastalığı, glokom, diyabetin yol açtığı diyabetik retinopati, göz enfeksiyonları ve göz yaralanmaları da görme kaybına neden olabilen önemli sağlık sorunları arasındadır.

Türkiye'de yapılan bir çalışmaya göre retina damar hastalıklarının yetişkin popülasyon prevalansı yaklaşık %1.4'tür. Yani Türkiye’de yaklaşık 950.000 kişi retina damar hastalıklarıyla (diyabetik retinopati, retina damar tıkanıklıkları gibi) yaşamaktadır.

Retinal hastalıklar görme kaybına neden olarak bireylerin bağımsız yaşamasını zorlaştırmakta, iş gücü kaybı ve bakım ihtiyacı nedeniyle hem ailelere hem de ülke ekonomisine uzun vadeli yük getirmektedir.

Retina hastalarının çoğu 60 yaş üzerinde ortaya çıkar ve tedaviye erişimleri genellikle refakatçi gerektirdiğinden hem bireysel hem de toplumsal bakım yükü artmaktadır. Retina hastalıklarının tedavisinde hastaların düzenli aralıklarla kontrole gelmesi gerekliliği, özellikle yaşlı ve kronik hastalıkları olan bireylerde ulaşım zorluğu ve bakım ihtiyacı gibi ek zorluklar yaratmaktadır.