Hamilelik döneminde hemen hemen tüm vitamin ve minerallere olan ihtiyaç önemli ölçüde artar. RDA olarak ifade edilen günlük vitamin rasyonu değerleri gebelik ve emzirme dönemlerinde bu artmış ihtiyacı göstermektedir.

Daha önce kullanılan oral kontraseptifler kadındaki vitamin depolarının, başta folik asit ve B6 vitamini olmak üzere azalmasına neden olmaktadır. Dolayısıyla hamile kalmaya karar verildiğinde genellikle vitamin düzeyleri yetersizdir. Aynı zamanda diğer önemli bir konu da kadın hamile kaldığını öğrendiğinde gebeliğin ilk 3-4 haftası geride kalmış olur ki bu dönem embriyonun gelişiminin çok önemli olduğu bir dönemdir. Dolayısıyla hamile kalmaya karar verildiği andan itibaren eğer vitamin ve mineral kullanılmıyorsa, kullanılmaya başlanması yararlı olacaktır.

Emzirme sırasında anne sütle önemli miktarda vitamin ve mineral kaybeder.

Dünyada kabul edilen, besinle alınması önerilen miktarlara (RDA) göre gebelik ve emzirme döneminde birçok vitamin ve minerale duyulan ihtiyaç artmaktadır (folik asit gereksinimi %120, demir ve D vitamini gereksinimi %100,vb. artar).

Bu artan ihtiyaçları besinlerle karşılamak çoğu zaman mümkün olmamaktadır. Ayrıca bilindiği gibi ehkimler annenin alacağı kilonun belli bir miktarın üzerine çıkmasını da uygun görmezler, dolayısıyla bütün ihtiyacı besinlerle karşılamaya çalışmak annenin fazla kilo almasına da neden olabilir.

Vücutta kalsiyumun çok büyük bir bölümü kemik yapısındadır. Pıhtılaşma mekanizmasında, kasların fonksiyonlarında, ve sinirsel aktivitede önemli rolleri vardır. Gebelikte artan kalsiyum ihtiyacı karşılanmazsa, annede kemiklerde zayıflama, bebekte ise gelişim geriliği ve nöbet geçirmesine neden olabilecek neonatal hipokalsemi görülür. Kalsiyumun emilebilmesi için, organizmada yeterli miktarda D vitamininin olması gerekir. D vitamininin eksikliği durumunda raşitizm ve osteomalazi gibi kemik hastalıkları ortaya çıkar.

Tüm canlı hücrelerin en önemli katyonlarından biri olan magnezyum, kemiğin yapısında yer alır, damar tonusu ve kalp kasının kasılması gibi olaylarda kalsiyumla etkileşim halindedir. Kalsiyum kasları stimüle ederek kasılmasını sağlarken, magnezyum kasları gevşetir ve damarların genişlemesini sağlar.

Hamilelikte gerekli miktarda magnezyum sağlanamadığında nöromuskuler bozukluklar (titreme, kramp, konvülziyonlar) görülebilir. Magnezyum desteğinin, hamilelikte sık karşılaşılan bacak kramplarını azalttığın gösteren çalışmalar vardır. Ayrıca magnezyum desteğinin, uterus (rahim) kasları üzerindeki gevşetici etkisi nedeniyle, erken doğumları ve düşükleri engellediği bildirilmektedir.